Masakit ang ngipin ko, this time sa kabila naman kahit hindi pa nabubunot. Ano ba ito. Hindi ko din alam if papasok pa ako bukas Paps, kakatamad and at the same time si Ma'am Sol lang naman ang pagpapapirmahan ko, next week pa si Ma'am Collado eh. Pero 12 hours na brown out bukas. Kainis talaga. Ang dami pang pinamili nina Mama at Ate, ang sarap kumain, kaso mahirap. Sinabi nila na lagyan ko ng salt ang singaw ko para mawala, tiisin ko lang ang sakit. Actually ginagawa ko na yun noon pa Paps, kaso akala ko kasi it will just make my singaw worst.
 |
| ang comment ni Grace |
 |
| tinanong ko si Grace if binasa niya, kaya Yhup ang sagot niya |
 |
This comment made me smile, hindi ko kasi inaasahang
pupurihin ng isang member ng Ohh Ang:) |
Nabasa mo ba yung Note ko about sa section natin? Maganda ba? Sana binasa mo from the first word to the last. Iniyakan kaya nina Grace, Jahaciel at pinuri ni Ralph. Ang daming naglike. Sana binasa mo... Nakita ko nilike mo eh. Natuwa ako nung makita ko sa notifications yun. Sayang hindi ka nagcomment. Datirati, nagcocomment ka sa mga ganyang bagay, ngayon, hindi na. Talagang may sama ka pa ng loob sa akin. Naiintindihan kita, hindi ganun-ganun yun. Lalo na if sinusulsulan ka ng SOB at ng putik na duling na may apat na matang bading na walang hiyang si Vincent. Yun naman, hindi porket kaibigan natin siya it doesn't mean na makialam siya sa problema nating dalawa.
Habang tinatype ko ang blog na ito, half of myself wishes na sana nireblog mo yung blog ko sa tumblr, and half of me says na wag na ako umasa o that's impossible, pwedeng baka si Jahaciel pa, pero ikaw baka hindi. Pero I still hope. Kung pwede lang Paps eh makita mo itong blog na ito, pero bakit ko nga ba sinasabi yan? Hmm... weh. Or sana kahit purihin mo nalang yung post na yun, kahit labag sa loob mo, ngingiti na ako nun. Sana lang napangiti o napaluha kita sa blog na yun. Sana lang... sana lang. I love you.
No comments:
Post a Comment